Guest » 12am - ม.ค. 6, 2012
บทปลงสังขาร (แบบโบราณ)
เป็นบทสวดสำหรับพิจารณาความไม่เที่ยง
ความไพเราะของบทปลงสังขารอยู่ที่สาระของบทสวดที่กล่าวถึงความเป็นจริงของชีวิตมนุษย์ที่เถียงไม่ได้
มนุษย์เราเอ๋ย เกิดมาทำไม นิพพานมีสุข
อยู่ใยมิไป ตัณหาหน่วงหนัก...
บทปลงสังขาร (แบบโบราณ)
เป็นบทสวดสำหรับพิจารณาความไม่เที่ยง
ความไพเราะของบทปลงสังขารอยู่ที่สาระของบทสวดที่กล่าวถึงความเป็นจริงของชีวิตมนุษย์ที่เถียงไม่ได้
มนุษย์เราเอ๋ย เกิดมาทำไม นิพพานมีสุข
อยู่ใยมิไป ตัณหาหน่วงหนัก หน่วงชักหน่วงไว้
ฉันไปมิได้ ตัณหาผูกพัน ห่วงนั้นพันผูก
ห่วงลูกห่วงหลาน ห่วงทรัพย์ศฤงคาร จงสละเสียเถิด
จะได้ไปนิพพาน ข้ามพ้นสามภพ
ยามหนุ่มสาวน้อย หน้าตาแช่มช้อย งามแล้วทุกประการ
แก่เฒ่าหนังยาน แต่ล้วนเครื่องเหม็น เอ็นใหญ่เก้าร้อย
เอ็นน้อยเก้าพัน มันมาทำเข็ญ ให้ร้อนให้เย็น
เมื่อยขบทั้งตัว ขนคิ้วก็ขาว นัยน์ตาก็มัว
เส้นผมบนหัว ดำแล้วกลับหงอก หน้าตาเว้าวอก
ดูน่าบัดสี จะลุกก็โอย จะนั่งก็โอย
เหมือนดอกไม้โรย ไม่มีเกสร จะเข้าที่นอน
พึงสอนภาวนา พระอนิจจัง พระอนัตตา
เราท่านเกิดมา รังแต่จะตาย ผู้ดีเข็ญใจ
ก็ตายเหมือนกัน เงินทองทั้งนั้น...